Guus Kroon

'8 miljoen stopcontacten'

Als eenvoudige burger vraag ik mij af hoe het over 10 jaar (in 2030 dus) in Nederland gaat met de dan 8 miljoen rondrijdende elektrische auto s, zowel over de oplossing van 8 miljoen oplaadpunten en het recyclen - als dat al zou gebeuren en die niet in de bossen worden gedumpt - van 8 miljoen accu’s. Hoe moet ik me dat ruimtelijk voorstellen? Dikke kans dat ik dat zelf niet meer ga beleven, maar gezien het gebrek aan visie en daadkracht van onze Rijksoverheid in de huidige stikstofklimaat en aanverwante crisissen zou je daar best slapeloze nachten van kunnen krijgen.

Dat aanloopje heb ik nodig voor het commentaar op het recente negatieve rapport over de situatie in Dukenburg en de toekomstplannen, zoals aangegeven in de Gelderlander. De opsomming van alle nadelen van en problemen in ons stadsdeel, en die zullen er zeker zijn, wordt niet afgezet tegen de sterke kanten en de kracht van Dukenburg. Natuurlijk komt er van de politiek geen geld voor een enthousiast en positief verhaal, maar met tevens een korte analyse van de pluspunten krijg je de bewoners eerder mee voor de plannen die het leven aan deze kant van het kanaal leefbaarder moeten maken. Wat ik zelf als plezierig en positief ervaar in de 52 jaar dat ik hier woon: ruimte, veel groen, openbaar vervoer bus/trein, bibliotheek, wijkcentrum, brede toegangswegen, maar vooral ook (vrijwilligers-) organisaties, pioniers bij de sportverenigingen en ga zo nog maar even door.

Conclusie: met een beroep op visie voor een langere termijn en daadkracht van de gemeenteraad is er de uitdaging van bouw van veel woningen, zonder het groen compleet te vernietigen, en daardoor meer inwoners en ten slotte dus meer voorzieningen en enthousiaste Dukenburgers. Als we 8 miljoen oplaadpunten aan kunnen, moet de bouw van die huizen een veel kleinere uitdaging zijn. Zien wij u als op vrijdagmiddag 20 maart een afvaardiging van de Nijmeegse gemeenteraad naar ons wijkcentrum komt om uw mening te horen? Een goed begin van de lente!

Guus Kroon

'De Klaasmarkt'

Als een van de meest kenmerkende en positieve traditionele activiteiten in Dukenburg mogen we wel de Klaasmarkt benoemen, dit jaar te houden op 8 november. Een voorbeeld van positieve samenwerking tussen de vele vrijwilligersorganisaties en de kerk, maar vooral een vorm van iets doen voor het goede doel. Een ontmoetingsplek waar je veel van onze dorpsbewoners tegenkomt. Natuurlijk is de oliebollenkraam van de kerk favoriet, maar het gaat vooral om de totale uitstraling van deze dag. Dat positieve is van belang, omdat we dit in de praktijk veel tegenkomen in ons stadsdeel, het achtergestelde kindje in de Nijmegenfamilie. Daar komt nog bij dat in uw en mijn lijfblad de Dukenburger de laatste tijd wat meer onderwerpen aan de orde komen, die wat verder van onze eigen zeven wijken afliggen. Als je in Nijmegen-Centrum of Nijmegen- Oost veel bekenden tegenkomt, stond hun wieg vaak in Dukenburg en brachten zij hun jeugd daar door. Dan klinken er veel nostalgische verhalen door over veel ruimte, groen, leuke school, altijd en overal leeftijdgenoten. Gezien lifestijl of carrière in hun werk trokken zij weg. Natuurlijk hebben we altijd wat te mekkeren, onder andere over zwerfvuil. (Hebben die ouders hun kinderen nooit gecorrigeerd?)

Of over de bus naar het centrum die er nog steeds niet is in Aldenhof. Uw lijstje kunt u zelf aan-/invullen. Maar dan toch als uitsmijter. De buskaart voor senioren komt er voor 49 euro per jaar. De buskaart voor alle leeftijden met een inkomen onder de 130 procent van het minimumloon gaat ook door. In beide gevallen goed voor de eenzaamheidsbestrijding, ook in Dukenburg, goed voor het milieu en mogelijk ook nog goed voor de horeca in de stad.

Guus Kroon

'September'

Nog een paar dagen en het is september. De vakantie achter de rug, of juist niet, omdat steeds meer oudere inwoners van Dukenburg direct na de vakantie erop uitgaan. Maar ook hebben steeds meer ouderen niet de middelen om op pad te gaan. Die zijn blij dat het gewone leven weer gaat beginnen. En mogelijk zijn er veel inwoners, zonder groot sociaal netwerk, heel blij dat die schoolvakantieweken achter de rug zijn. Dan is Dukenburg als stadsdeel zo slecht nog niet om te wonen, want juist in deze tijd beginnen weer veel activiteiten. Kijk maar op bladzijden 42 tot en met 45 van dit blad. (De Dukenburger nr. 6 2019) De vele vrijwilligers gaan weer aan de slag om voor andere medebewoners klaar te staan. Maar ook de professionele organisaties steken weer de handen uit de mouwen. Mogelijk onder een andere naam of logo of al-dan-niet samengevoegd of weer gereorganiseerd, want daar kunnen we wat van anno 2019.

Als het kan, pak dan eens de fiets en bekijk de verschillende wijken van ons stadsdeel. Er zijn de laatste jaren wat complexen aan appartementen of maisonnettes gerenoveerd of compleet opnieuw opgebouwd. Dat ziet er goed uit. Steeds meer inwoners houden hun woonomgeving schoon en opgeruimd. De negatieve beelden die je ziet of ervaart, laat ik dit keer buiten beschouwing, want daar hoef ik niet op te wijzen.

Hamvraag blijft of de overheid van deze stad zich realiseert dat alleen de zon voor niets opkomt en er dus flinke investeringen nodig zijn, gezien de reeds lang bekende problemen en knelpunten waar Nijmegen aan deze kant van het kanaal onder gebukt gaat.

Tot ziens in het wijkcentrum, want dat betekent dat u meedoet aan iets bijzonders of iets heel gewoons in uw eigen Dukenburg.

Guus Kroon

'De buskaart voor senioren'

De buskaart voor senioren wordt in 2020 vervangen door een buskaart voor alle leeftijdsgroepen met een inkomen beneden 130 procent van het bijstandsniveau. Zij hebben dan recht op een kaart waarvoor 15 euro moet worden betaald. Nobel, maar het hoeft toch niet of/of? Het kan ook en/en. Een noodkreet vanuit Dukenburg, welk stadsdeel het verste van het Nijmeegse stadscentrum ligt en verhoudingsgewijze heel veel oudere inwoners telt.

Toen indertijd de buskaart voor senioren werd ingevoerd - met een vast laag bedrag waarmee binnen de stad buiten de spits kon worden gereden - was de doelstelling om isolement voor die bewonersgroep te voorkomen of te doorbreken. Achter de geraniums vandaan, maar wel achter de veilige rug van de chauffeur van de stadsbus. Met name voor ziekenhuisbezoek en familievisite, wat in die groep uiteraard veelvuldig voorkomt. De zelfstandigheid van senioren - waaraan de overheid terecht veel waarde hecht - wordt en werd daar zeker door versterkt.

Bovendien werd onnodig autoverkeer naar en van het stadscentrum hierdoor fors ingedamd. Opnieuw op de fiets zal tot ongelukken leiden. Tenslotte wonen wij in de Europese groene hoofdstad - wat Nijmegen probeert en pre-tendeert te zijn - dus bevorder het openbaar vervoer. Wonderlijk is bovendien dat het plan oorspronkelijk begon in financieel moeilijke tijden. Juist nu de economie en dus ook de financiële huishouding van de gemeente wat meer ruimte heeft, is het intrekken van die bewuste buskaart niet te verkopen. Kortom, alle argumenten en redenen om de buskaart voor senioren in te voeren staan nog steeds overeind en zijn valide. Maar een diffuus college-akkoord maakt daar op initiatief van ... (ja, van wie eigenlijk?) een einde aan.

Het gemeentelijke argument dat al die senioren niet zo armlastig zijn, is maar van toepassing op een beperkt aantal. Welke pensioenuitkering is de afgelopen jaren geïndexeerd? Gemeente, maak eens de rekensom dat die bewuste buskaart inkomensafhankelijk zal zijn, zodat het totale bedrag aan inkomsten gelijk wordt aan het bedrag dat aan Breng moet worden betaald. Dat daarvoor de groep met de hoogste inkomens bijvoorbeeld 95 euro in plaats van de huidige 15 euro moet betalen, zal geen barrière hoeven te zijn. Maak diverse gradaties en maak het proces van het jaarlijks verstrekken en ophalen van die kaart minder kostbaar door voor de senioren die dat kunnen alles middels internet te regelen. Geen rijen voor betaalautomaten meer, met daarnaast een ambtenaar. Het is bijna 2020! Op 21 juli 1969 wandelde Neil Amstrong op de maan; vijftig jaar later moet een ict-stagiaire op het stadhuis deze klus toch binnen een dag kunnen klaren. Kom nu niet aan met privacy als excuus om het niet te doen, want alle inkomens zijn op het stadhuis bekend tot drie cijfers achter de komma. Tijdens de politieke middag die onlangs door StAAD in Dukenburg werd georganiseerd, bleek dat er met overleg veel bereikt kan worden. Dus nu gaat het om de wil om hier iets aan te doen en niet om een lijstje waarom het niet zou kunnen.

Gemeenteraad, u heeft nog een half jaar.

Guus Kroon

‘Dukenburg is mij lief. Bezuinigen? Echt niet’

Het is al weer zes weken geleden dat deze kreet in vette letters te lezen viel in de Gelderlander, in een vraaggesprek met de wethouder, toen hem werd gevraagd of er bezuinigd zou worden op Dukenburg. Aanleiding was verwarring alom, tijdens een politieke middag die was georganiseerd door StAAD. Even een uitstapje naar politiek en logica. Een instantie krijgt van de gemeente in plaats van de gebruikelijke 13.000 euro een nieuwe bijdrage van 5.000 euro. Dan is de vraag van de krant: ‘Maar dat is toch bezuinigen?’ Nee zegt de wethouder dan, dat is geen bezuinigen. Kijk maar of je dat met meer vrijwilligers kunt doen, want die kosten niets. Bovendien krijgen ze elders in de stad ook minder geld voor een dergelijke manifestatie. Dan wordt Neerbosch-Oost vergeleken met Dukenburg, lekker gemakkelijk. Enig idee hoeveel vrijwilligers er actief zijn in Dukenburg in vergelijking met andere stadsdelen? Het is hier bij wijze van spreken bijna uitgevonden.

Nu wil ik niet het Calimerogedrag van Dukenburg opkloppen, maar eind jaren negentig werd niet voor niets de Zevensprong opgericht als samenwerkingsverband met de bewonersorganisaties in de zeven Dukenburgse wijken. En bovendien als tegenhanger van de Waalsprong, waar vanaf dat moment al het gemeentelijke geld naartoe ging. Vandaar de naam Zevensprong. Bovendien was dat de spreekbuis aan deze kant van het kanaal met de gemeente.

Weer terug naar de tweede alinea. Wees nou niet verbaasd dat er zoveel proteststemmen zijn bij verkiezingen, of zoveel weerstand tegen welke politiek dan ook, als je als simpele ziel wordt versleten door als (gemeentelijke) overheid vol te houden dat zwart toch echt wit is. De bomen groeien niet tot aan de hemel, ook niet in of voor Dukenburg. Natuurlijk moet je regelmatig analyseren hoe efficiënt en zinvol sommige dingen zijn. Subsidie korten met maar liefst 60 procent en dan met droge ogen zeggen dat het geen bezuiniging is, doet mij twijfelen aan de liefde van deze wethouder voor Dukenburg, want hoeveel moet er dan wel niet worden gekort, als de verkering ‘uit’ is?

Guus Kroon